Skip to main content

ആശ്വാസ്

മെഷീൻ ഷട്ട് ഡൌണ്‍ ചെയ്തു വാച്ചിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോ 6 മണി കഴിഞ്ഞു 35 മിനിറ്റ്. സകല തെറിയും മുതലാളിയെ വിളിച്ചു, പുറകിലെ പവർ സ്വിച്ച് എല്ലാം  ഓഫാക്കി വീണ്ടും മുതലാളിയുടെ ഫോണിലേക്ക് വിളിച്ചു:


             "ആ സാറേ, ഞാൻ മെയിൽ അയച്ചിട്ടുണ്ട്. ഒന്ന് കണ്‍ഫേം ചെയ്തോളൂ.."
              "ആയിക്കോട്ടെ, എന്നാ ഉമ്മാടെ കുട്ടി പൊയ്ക്കോ."
               "അപ്പൊ ശരി."

അല്ലെങ്കിലും പണി ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു വെറുതെ ഇരിക്കുമ്പോ മോയലാളിമാര്ക്ക് ഇതൊന്നും ഓര്മ്മ കാണില്ല. 5 മണിക്ക്  പോകാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോഴേ  അവര്ക്ക് ഇതൊക്കെ ഓര്മ്മ കാണൂ. അങ്ങനെ കഴിഞ്ഞ മൂന്നു മാസത്തെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും തപ്പി എടുത്തു കാര്യങ്ങൾ തീര്തപ്പോഴേക്കും ഒരു പരിവമായി.

        ഷട്ടർ ഇട്ടു, കോണി പടികൾ ചാടി ഇറങ്ങി. ഓടി, വാച്ചിലേക്ക് ഇടക്ക് ഇടയ്ക്കു നോക്കും. ഇനി ഇപ്പൊ നാട്ടിൽ എത്താൻ അവസാനത്തെ ബസ്‌ തന്നെ പിടിക്കണം. ഉള്ള എനർജി എല്ലാം പോയി, തലയും പെരുത്ത്‌ ഒരു വിധത്തിൽ ബസ്സിനടുതെത്തി. ഡോറിനു ചുറ്റും നിറയെ സ്കൂൾ കുട്ടികൾ. അവർ ബസ്‌ പുറപ്പെടാൻ നേരത്തെ കയറാൻ പാടുള്ളൂ. അതാണ് അവിടത്തെ നിയമം. അവരുടെ ഇടയിലൂടെ നുഴഞ്ഞു കേറിയപ്പോ അധികം ആരും ഇല്ല. ഇനിയും 15 മിനിറ്റ് എടുക്കും സ്റ്റാർട്ട്‌ ചെയ്യാൻ. ജനാൽ ഭാഗത്ത്‌ ഇരുന്നു പുറത്തേക്കു നോക്കി. ഹാങ്ങ്‌ ഓവർ ഇത് വരെ മാറിയില്ല. എത്രയും പെട്ടെന്ന് വീടെത്തിയാ മതി. പറക്കാൻ രണ്ടു ചിറകുണ്ടെങ്കിൽ ഇപ്പൊ വീട്ടിൽ എത്താമായിരുന്നു.

        പേഴ്സ് എടുത്തു കാശ് എടുത്തു പോകറ്റിൽ ഇട്ടു. കുറച്ചു നേരം സീറ്റിൽ തല വെച്ച് ഒന്ന് കണ്ണടച്ചു. അപ്പോഴും തലയിൽ ശിങ്കാരി മേളം നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വീണ്ടും വാച്ചിൽ നോക്കി. പുറത്തേക്കും, മഴ പെയ്യാനായി ഒരുങ്ങി നില്ക്കുന്നു. പെട്ടെന്ന് എത്തിയിരുന്നെങ്കി, ബെഡിൽ കാലു നിവര്ത്തി ഒന്ന് മയങ്ങാമായിരുന്നു. ബസ്‌ പുറപ്പെടുന്ന ഒരു ലക്ഷണവും കാണുന്നില്ല. അപ്പൊ ഫോണ്‍ റിംഗ് ചെയ്തു. പരിചയമില്ലാത്ത നമ്പർ. ചാടിക്കേറി അറ്റൻഡ് ചെയ്തു.

                "ഒന്നമർതൂ, അല്ലെങ്കി മറ്റൊരു ഓഫർ നായി രണ്ട്  അമർത്തൂ"

ഇത് കേട്ടതും ഫോണ്‍ പുറത്തേക്ക് എറിയാൻ തോന്നി. അല്ലെങ്കിലും ഈ നേരത്തെ ഇങ്ങനെയുള്ള സകലമാന പണികളും വരിക. ഇന്നാരെയാണോ കണി കണ്ടത്. നശിച്ച ഒരു ദിവസം.


ഹാവൂ, ഡ്രൈവർ കയറി, കിളി വന്നു, ബെൽ അടിച്ചു.

        "വേഗം നോക്ക്, വേഗം കയറൂ," അയാൾ ഡോറിൽ തട്ടി കുട്ടികലെ തള്ളി കയറ്റാൻ തുടങ്ങി. ബസ്സിലെ ക്ലീനെർ ഒരു ദിവസം ഏറ്റവും കൂടുതൽ പറയുന്ന വാക്കുകൾ ആയിരിക്കും അവ. അവർ കയറിയപ്പോഴേക്കും ബസ്‌ നിറഞ്ഞു. കൂടുതൽ പെണ്‍കുട്ടികൾ ആയിരുന്നു. കുറെ "അച്ചടക്കമുള്ള" പെണ്‍കുട്ടികൾ എന്റെ സീറ്റിനു നേരെ വന്നു നിന്നു. 

       "എടീ, ഇന്നത്തെ ബയോളജി ഭയങ്കര ബോറയിരുന്നു, അല്ലെ?"

        "അയ്യോ, നാളെ ഫിസിക്സ് ക്ലാസ്സ്‌ ടെസ്റ്റ്‌ അല്ലെ?, ഞാൻ ഒന്നും നോക്കിയിട്ടില്ല."

അതിന്റെ കൂടെ ഏറ്റു പാടാൻ മറ്റുള്ളവരും, ഈ വീമ്പു പറയുന്നവൾ ഇടക്ക് നോക്കുന്നുണ്ട്. മനുഷ്യനാനെങ്കി, കുറച്ചു സമാധാനം കിട്ടിയാ മതി. അപ്പോഴ അവരുടെ ബയോളജിയും ഫിസിക്സും. അല്ലെങ്കിലും ഇവളുമാരൊക്കെ കല്യാണം കഴിയുന്നത്‌ വരെ ഉണ്ടാവും ഈ വീമ്പു പറച്ചിൽ. ഭാവം കണ്ടാലോ അടുത്ത സൈൻടിസ്റ്റ് ആണെന്നാ..! കുറച്ചു നേരം കൂടി അവരെ സഹിക്കേണ്ടി വന്നു.

     ശല്യം തീർന്നല്ലോ എന്ന് കരുതി ഒന്ന് കണ്ണടച്ചു. അപ്പൊ പിറകിൽ നിന്നും ഭയങ്കര കശപിശ. കണ്ടെക്ടർ  മൂക്കത്ത് ശുണ്ടി ഒളിപ്പിച്ച വിദ്യാര്തിയോടു കയർക്കുന്നു. രണ്ടു പേരും വിട്ട് കൊടുക്കുന്നില്ല. ഐഡന്റിറ്റി കാർഡ്‌ ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ട് കൻസെസ്സൻ തരാൻ പറ്റില്ലാന്നു. കാർഡ്‌ കിട്ടാത്തത് കൊണ്ടാണെന്ന് അവനും. അവസാനം തന്തക്കു വിളിയും കേട്ടു. ബസ്‌ നിർത്തി. അവനെ ഇറക്കി വിടാൻ. അവൻ ഇറങ്ങാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല. സമയം ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങി. വാച്ചിൽ നോക്കി എല്ലാവരെയും പ്രാകി. ഇനി അവന്റെ കാശ് വേണേൽ കൊടുക്കാം, എന്നാലെങ്കിലും ബസ്‌ നീങ്ങുമല്ലോ. എന്ത് ഗുണം പിടിക്കാത്ത ദിവസമാണോ ഇന്ന്.

       മറ്റു യാത്രക്കാര് ഇടപെട്ടു രംഗം ശാന്തമാക്കി. യാത്ര തുടർന്നു. 

വീര്പ്പിച്ച മുഖവുമായി കണ്ടക്ടർ അയാളുടെ പണി തുടർന്നു. കയ്യിൽ കരുതിയ 10 രൂപ നോട്ടെടുത്ത് നീട്ടി. കൂടെയിരിക്കുന്ന യാത്രക്കാരൻ കാശ് കൊടുക്കാൻ തുനിഞ്ഞതും കണ്ടക്ടർ രുടെ ഫോണ്‍ അടിച്ചു.

   "ആ, ഞാൻ വിളിച്ച.. അവിടെ എത്തട്ടെ"

അയാൾടെ മുഖഭാവം കണ്ടിട്ട് ഭാര്യയോ,കാമുകിയോ ആണ് വിളിച്ചത് എന്ന് തോന്നുന്നു. ദേഷ്യത്തിൽ ഫോണ്‍ പോക്കെറ്റിൽ ഇട്ടു,  പിന്നെ അടുത്ത സീറ്റിലേക്ക് അയാളുടെ കൈ നീണ്ടു. കൂടെ സീറ്റിൽ ഇരിക്കുന്നയാൾ 10 രൂപ നോട്ട് കയ്യിലിട്ടു ചുരുട്ടുന്നത് കണ്ടു. എന്നിട്ട് രണ്ടു ഭാഗത്തേക്കും നോക്കി ഒരു കള്ളനെ പോലെ തന്റെ പോക്കെറ്റിൽ ഇട്ടു. സത്യത്തിൽ അയാൾ കാശ് കൊടുത്തില്ല. ഇത്രയും തെരക്കുള്ള സമയത്ത് കണ്ടക്ടർ ഒരു തവണ കൂടി വരികയും ഇല്ല.

   അയാൾ ചെയ്തത് ഫെയർ ആണോ? അതോ അണ്‍ഫെയർ ആണോ? അല്ലെങ്കിലും ബസ്‌ "ഫെയർ സ്റ്റേജ് "ഫെയർ ആണോ? ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് ബസ്‌ ചാർജ് കൂട്ടുന്നത്‌ ഫെയർ ആണോ?? ഇങ്ങനെ ഒരു ഡസനോളം ചോദ്യങ്ങൾ മനസ്സിലൂടെ പോയി. ഒരു ദിവസം മുഴുവൻ ഓടിയ ബസ്സിനു ഒരാളുടെ പത്തു രൂപ ഒരു വലിയ ആന കാര്യവും അല്ല എന്ന് ഓർത്തപ്പൊ ചിരിയാണ്  വന്നത്.

  ഹാവൂ, എത്തി, അടുത്ത സ്റ്റോപ്പിൽ ഇറങ്ങാം. പക്ഷെ ഇറങ്ങണമെങ്കിൽ എത്ര കാലുകൾ ചവിട്ടി പോകണം, ഒരു സൂചി കുത്താൻ പോലും സ്ഥലം ഇല്ല, പിന്നെയാ കാല് . നുഴഞ്ഞു കയറി, കാലുകൾ താണ്ടി ഡോറിനടുത്ത് അടുത്ത് എത്തിയപ്പോ ഒരു പ്രായം ചെന്ന ആളുടെ കാലിൽ അറിയാതെ ഒന്ന് ചവിട്ടി.

   "നിനക്ക് കണ്ണു കാണില്ലേഡാ നായിന്റെ ********** @₹#@. (സെൻസർ ചെയ്തു) അയാൾ അത്രയും കാലം പഠിച്ചു വെച്ച തെറികൾ മുഴുവനും വിളിച്ചു കൊണ്ട് തിരിച്ചു അത് പോലെ ചവിട്ടി. പകരത്തിനു പകരം. അതും വെളുത്ത പാന്റ്സിൽ. അടിപൊളി ബ്രാൻഡ്‌  ചെരിപ്പാ, പേര് വരെ പതിഞ്ഞു. പക്ഷെ, തിരിച്ചു മറുപടി ഒന്നും പറയാതെ ബസ്‌ ഇറങ്ങി. കേറുമ്പോ ഉണ്ടായിരുന്ന തലവേദനയും, ഇപ്പൊ കിട്ടിയ ചവിട്ടും, കേട്ട തെറികൾ മനസ്സിൽ ഉണ്ടാക്കിയ മുറിവും എല്ലാം കൂടി സഹിച്ചു വീട്ടിലേക്കു നടന്നു. നടു നിവർത്തി ഒന്ന് മയങ്ങാൻ.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ഇത് ഒരു സാങ്കൽപ്പിക കഥയാണ്‌. കഥാപാത്രങ്ങളുമായി ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവർക്കോ, മരിച്ചവർക്കോ, ഇനി ജനിക്കാൻ പൊകുന്നവർക്കൊ ആയി എന്തെങ്കിലും സാമ്യമുണ്ടെങ്കിൽ നിങ്ങളുടെ വെറും തോന്നൽ മാത്രമാണ്. ഹല്ലാ പിന്നെ..!

ഈ കഥ എല്ലാ ബസ്‌ യാത്രക്കാർക്കും, 5 മണിക്ക് ശേഷം പണി കൊടുക്കുന്നവര്ക്കും, ആ പണി കിട്ടുന്നവർക്കും സമർപ്പിക്കുന്നു.
                                         സുഹൈൽ സൂർപ്പിൽ.

Popular posts from this blog

അമ്മായി അമ്മയുടെ പ്രസവം PART 2

അന്നൊരു ഞാറാഴ്ച്ച ആയിരുന്നു, ജൂലൈ 31. കൊച്ചിയിൽ നിന്നും മീറ്റിങ് കഴിഞ്ഞു വരാൻ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. ഉപ്പ വിളിച്ചു ഇന്ന് തന്നെ കാണാൻ പോണമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോ വേറെ ഒന്നും നോക്കാതെ അടുത്ത വണ്ടിക്ക് കേറി ഇങ്ങു പോന്നു.

രാവിലെ പത്തു മണിക്ക് തിരൂർ എത്തി. ട്രെയിനിൽ ഇരുന്നു കുറെ ആലോയ്ച്ചു. ഏത് ഡ്രെസ്സ് ഇടണം, എങ്ങനെ തുടങ്ങണം, അതൊക്കെ ഓർത്തു കുളിരു കോരി. ഉപ്പയുടെ കാൾ വന്നു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു കാണാൻ കിട്ടില്ല, അവർ ഒരു കല്യാണത്തിനു പോവാണെന്നും.

ചുവന്ന ഷർട്ടും കാക്കി പാന്റ്സും, ഇൻസൈഡ് ചെയ്തു നല്ല ചുള്ളനായി കൂടെ അളിയൻ കൊണ്ടുവന്ന നൈക്കിന്റെ ചുവന്ന ഷൂവും ഇട്ട്. ഉപ്പയും പെങ്ങളും ഞാനും ഓട്ടോയിൽ കേറി. വെറും 2 കിലോമീറ്റർ ദൂരമുള്ള ഡ്രൈവ്. അവിടെയും ലാഭം.

വീടെത്തി, കുട്ടിയുടെ ഉപ്പ റോഡിൽ നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. മുടി ഒക്കെ മേഹന്തി ചെയ്ത് മുറുക്കാനും തുപ്പി,  മുപ്പത്തിയഞ്ചു വയസ്സ് പ്രായം കാണും. ഞങ്ങളെ വീട്ടിലേക്ക് ആനയിച്ചു. ചുവരുകൾ തേക്കാത്ത ടെറസ്സിന്റെ വീട്. മുൻഭാഗം മാത്രം ടൈൽസ് ഒക്കെ ഒട്ടിച്ചിട്ടുണ്ട്.

കേറി ഇരുന്നു, വല്ലിപ്പാക്കു സലാം പറഞ്ഞു. കുട്ടിയുടെ ഉപ്പ കാര്യങ്ങൾ വിവരിച്ചു. മൂത്ത മോളാണ്. +2 ആണ്. 17 …

അമ്മായി അമ്മയുടെ പ്രസവം.-- PART 1

രണ്ടാമത്തെ പെണ്ണുകാണലിൽ തന്നെ സെറ്റ് ആയതിന്റെ സന്തോഷം ചെറുതായിരുന്നില്ല. കസിന്റെ ഭാര്യയുടെ ഫ്രണ്ടാണ് എന്നുകൂടി കേട്ടപ്പോ കണ്ണുമടച്ച് ഉറപ്പിച്ചു. കൂടാത്തതിന് പെരുത്ത് സൗന്ദര്യവും. മൊത്തം നാല് മക്കളിൽ മൂന്നും പെൺമക്കൾ, പതിനെട്ട് തികയാത്ത ഇവൾ മൂത്തത്. അതൊന്നും പ്രശ്നമില്ല, നിക്കാഹ് പതിനെട്ട് തികഞ്ഞതിന്റെ പിറ്റേന്ന് തന്നെ നടത്തണമെന്നും .

അങ്ങനെ ആഗസ്റ്റ് 15 ന് മിഠായി കൊടുക്കൽ കർമ്മം നടന്നു. ബ്ലൂ ഷർട്ട് നു മാച്ച് ആയ ഡ്രസ്സ് അവൾക്കും എടുത്തു. ഡിസംബറിൽ 18 തികയും, അപ്പോ ആ മാസം നിക്കാഹ് എന്ന് പറഞ്ഞ് ഉറപ്പിച്ചു. കൂടെ നിന്ന് ഫോട്ടോ എടുത്തു. വിളിക്കാൻ ഒന്നും പാടില്ലെന്നും പറഞ്ഞൂ. അങ്ങനെ 148 ദിവസം കാത്തിരിക്കാൻ ഞാനും തീരു മാനിച്ചു.

കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോ, മൂത്തച്ചി മാരുടെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി, നോട്ട് ത് പോയിന്റ്.. നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി ഞാൻ അവളെ വിളിച്ചു. ഓളെ ഉമ്മാന്റെ ഫോണിലേക്ക്.. ഞാൻ പത്ത് പറഞ്ഞാ ഓളുരു അര വാക്ക് പറയും അതാ അവസ്ഥ.  പിന്നെ വിളി ചില ഞായറാഴ്ച കളിൽ ആയി. പിന്നെ SMS ആയി, വാട്ട്സ്ആപ് ആയി.
അങ്ങനെ ആ സുദിനം വന്നെത്തി. അവളുടെ 18 വയസ്സ് തികഞ്ഞ ആ ദിവസം. ഞാൻ വിളിച്ചു വിഷ് ചെയ്തു , കൂടാതെ അ…

അമ്മായി അമ്മയുടെ പ്രസവം PART- -3

കണ്ട പാടെ പേര് ചോദിച്ചു. എന്താ ചെയ്യുന്നെന്നും. പിന്നെ പെങ്ങൾ നോക്കി , വല്യ പ്രശ്നം ഒന്നും ഇല്ല. കൊള്ളാം, എനിക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തി. ഉമ്മയോട് ആലോചിക്കാൻ പറഞ്ഞു. അവളുടെ ഉപ്പയും കാരണവന്മാരും വന്നു എന്റെ വീടും പരിസരവും കണ്ടു ബോധിച്ചു. സ്ത്രീധനം ഇല്ല. എന്തെങ്കിലും കിട്ടിയാൽ വല്യ ഉപകാരം. ഓഗസ്റ്റ് 15 നു മുട്ടായി എറിയൽ കർമം നടന്നു.

നിക്കാഹ് ഡിസംബർ 25 നു നടത്തിയാൽ ഓർമിക്കാൻ ഒരു ദിവസം ഉണ്ടാവുമല്ലോ എന്നു വെച്ചു അത് അവതരിപ്പിച്ചു. പക്ഷെ അവർ വാക്കു തെറ്റിച്ചു. കാര്യമെന്തെന്നു അറിയാൻ വിളിച്ച ഉമ്മ പെങ്ങളോട് കാര്യം പറഞ്ഞു. ഞാൻ നൈസ് ആയി അവളോട്‌ ചോദിച്ചു..

"പെണ്ണിന്റെ ഉമ്മ ഗർഭിണിയാണ്.. അതാവും അവർക്ക് പറയാനുള്ള മടി.." എന്റെ കിളി പോയി . ഭാവി മരുമകൻ കാലു കുത്തിയപ്പോൾ തന്നെ ഐശ്യര്യം.  അതു കൊണ്ടാവും അവർ വാക്കു മാറ്റി പറഞ്ഞതെന്നു ഞാനും ഊഹിച്ചു.

ചിരിക്കണോ കരയണോ എന്ന് അറിയാതെ ഞാൻ എണ്ണി. ഇവൾ മൂത്തത്, രണ്ടു അനിയത്തിമാർ, പിന്നെ ഒരു പയ്യൻ, ഇനി വരാനുള്ളത് അഞ്ചാമത്. പലരും പറഞ്ഞതാണ്‌ ഈ കുടുംബം വലിയ ബാധ്യത ആവുംന്ന്. പക്ഷെ ഞാൻ ഉറച്ചു നിന്നു. ആ 18 കാരിയെ കെട്ടാൻ തന്നെ.


(തുടരും)....



അമ്മായി അമ്മയുടെ പ്രസവം PART 5

"ഒന്നു കാണണമായിരുന്നു"

എന്നായിരുന്നു സന്ദേശം. മിട്ടായി എറിഞ്ഞ് 4 മാസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഫോട്ടോകൾ കൈ മാറിയാതൊഴിച്ചാൽ നേരിൽ കാണണമെന്നു ഞാനും ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. "അതിനെന്താ, കാണാല്ലോ" എന്ന് ഞാൻ തിരിച്ചയച്ചു. എനിക്ക് ഒഴിവുള്ള ദിവസം വേണം , സ്കൂൾ ഉണ്ടാവുകയും വേണം . അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം കിട്ടി.

അതി രാവിലെ അവൾ കയറുന്ന ബസ് സ്റ്റോപ്പിൽ ചെല്ലുക. പിന്നെ ആ ബസ്സിന്‌ പിറകെ പോയി സ്കൂൾ പരിസരത്തും വെച്ചു കാണുക. അയ്യേ, സ്ഥിരം സിനിമയിൽ ഒക്കെ കാണുന്നത് പോലെ ഉള്ള ഒരു ക്ളീഷേ ആയി തോന്നി ഈ ഏർപ്പാട്. ഏഴര മണിക്ക് അവൾ ബസ് സ്റ്റോപ്പിൽ എത്തും എന്നവൾ മെസ്സേജ് അയച്ചു.


ഏഴു മണിക്ക് തന്നെ സ്റ്റോപ്പിൽ എത്തി. എന്നും തേക്കാത്ത ജെൽ ഒക്കെ വാരി പൊത്തിയാണ് പോയത്. ബ്ലാക്ക് ടീ ഷർട്ടും ജീൻസും. അവളോട്‌ ഇറങുന്ന സമയത്ത് മിസ് അടിക്കാൻ പറഞ്ഞിരുന്നു. അതൊന്നും കണ്ടില്ല. ഏറെ നേരം ബസ് സ്റ്റോപ്പിൽ നിക്കുന്നത് ബുദ്ധിയല്ലെന്ന് തോന്നി ബൈക്കിലേക്ക് നടക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോ ദേ വരുന്നു അവൾ. റോഡ് മുറിഞ്ഞു കടന്നു, കൂടെ ഒരു തോഴിയും.

ഞാനൊന്നു നോക്കി ചിരിച്ചു. അവളും ചിരിച്ചു. ഒന്നെണീറ്റു, പിന്നെയും ഇരുന്നു. അപ്പോഴേക്കും ബസ്സ് വന്നു. കേറി …

വൈകി എത്തിയ വയനാടൻ എക്സ്പ്രസ്സ്!

ഐ സി യു വിൽ ഉള്ള ഏട്ടനേയും നോക്കി രാജേഷ് റിസപ്ഷനിലേക്ക് നടന്നു, ബില്ലടക്കാൻ. ആക്സിഡൻറായിരുന്നു, ഏട്ടന്റെ ഓട്ടോയിൽ മദ്യലഹരിയിൽ വന്ന സ്വിഫ്റ്റ് ഇടിക്കുകയായിരുന്നു. ബ്ലഡ് അറേഞ്ച് ചെയ്യാൻ ഫോണെടുത്ത് നാലഞ്ച് പേരെ റെഡിയാക്കി. സമയം രാത്രി ഒരു മണി കഴിയുന്നു.

ബില്ലടച്ചു റെസീപ്റ്റ് കയ്യിൽ തരുമ്പോൾ റിസപ്ഷനിസ്റ്റ് ഒരു ചിരി പാസ്സാക്കി. പകുതി അടഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ രാജേഷ് നോക്കി. ചുവന്ന മുഖക്കുരു, തടിച്ച കവിൾ, നീണ്ട മുടി, നുണക്കുഴികൾ, പ്രേമം സിനിമയിലെ മലർ മിസ്സിന് സാമ്യമുണ്ടായത് കൊണ്ടാവണം അവനു ബോധിച്ചു.

എന്റെ കൂടെ ഒരു ദിവസം ആറു പെണ്ണു കണ്ടതടക്കം നൂറ്റിമുപ്പതെണ്ണം ആയി ഈ മുപ്പത്തിയെന്നാം വയസ്സിൽ രാജേഷിന്. ജാതകം ശുദ്ധമല്ല! ഇനി ഒത്തു വന്നാ അവനോ പറ്റില്ല. അങ്ങനെ സെഞ്ചുറി അടിച്ച് നിക്കുമ്പോഴാണ്  റിസപ്ഷനിസ്റ്റ് രശ്മിയെ കാണുന്നത്.

അവൾക്ക് നൈറ്റ് ഡ്യൂട്ടി ആയത് കൊണ്ട് തന്നെ രാജേഷിന് എപ്പോഴും കാണാനും സംസാരിക്കാനുമുള്ള അവസരം കിട്ടി. വയസ്സ് പത്തൊൻപത് , ദേശം വയനാട്, ഇവിടെ ഹോസ്റ്റലിലാണ്. താഴെ ഒരു അനിയനും, പിന്നെ അച്ഛൻ, അമ്മ.

രണ്ട് ദിവസത്തിന് ശേഷം ഏട്ടൻ ഡിസ്ചാർജ്ജായി. ഇത്ര പെട്ടെന്ന് ആയത് രാജേഷിനെ വല്ലാതെ അലട്ടി. കാര്യ…